Brzoza
Brzoza

Starsza pani ma długie włosy,
powiewajšce przy wietrznej pogodzie.
Sama stoi na placu poœrodku wsi
i tam czeka na przechodniów i psy.
A niedaleko jej sšsiadów
parę domów stoi, przyroda poza tym.
I tak i wieœ jest jak stšgiew ogromna?
gdzieniegdzie piasek, kamień, dalej woda.


Bříza

Stará dáma má dlouhé vlasy,
které plápolají ve větrném počasí.
Stojí sama na návsi
a čeká tam na pocestné a psy.
A v okolí jejích sousedů
stojí pár příbytků a příroda
A tak i ves je jako velká nádoba?
někde písek, někde kámen, dál voda.

Gedichte von Milan Sochora - Reinhart Ulrich

gedichte I. gedichte II.